Historia słoneczników

Historia słoneczników Pierwsi, którzy zaczęli uprawiać słoneczniki to właśnie Indianie. Dzięki im kreatywności, wyhodowali odmiany różnych kolorów. Rozróżniało się wtedy te o ziarnkach białych, czarnych, czerwonych i czerwono- białych. Do dzisiaj niektóre z nich utrzymują się wysoko na liście najsmaczniejszych i zarazem najpiękniejszych. Niestety wszelkie nagrody za uprawę słoneczników zebrała Rosja, która jako pierwsza rozpowszechniła tę roślinę. Europie słonecznik znalazł się dzięki Hiszpanom. Właśnie tutaj zaczęto robić eksperymenty na tych roślinach, aby wyłonić z nich najważniejsze substancje odżywcze. Na początku osiemnastego wieku opatentowano olej słonecznikowy. Właśnie w osiemnastym wieku zaczęto szanować ów rośliny. Piotr Wielki uznał olej słonecznikowy za ten, którego można używać podczas wielkiego postu. Dlatego też szybko zyskał wielką popularność. Wtedy też zaczęto na skalę krajową uprawiać zdrowe plantacje słoneczników. Największy szczyt sławy olej zyskał dzięki konkursowi na zwiększenie wydajności uprawy słonecznika. Został ogłoszony przez Rząd Rosyjski. We współczesnym świecie trudno znaleźć coś, co do końca będzie zgodne i zdrowe dla organizmu człowieka. Często informacje na opakowaniu są sprzeczne z prawdą, ale wiadomość, że słonecznik posiada niezwykłe wartości odżywcze znana jest nie od dzisiaj.Olej roślinny jest uznany na całym świecie. Inny w konsystencji, barwie od tych sztucznych, różni się także wartościami odżywczymi. Olej słonecznikowy posiada wiele cennych związków chemicznych ważnych witamin oraz minerałów. Olej słonecznikowy jest najlepszy dla ludzi z cholesterolem. Wiadomo, że tłuszcze roślinne transportowane są przez LDL ludzkiego organizmu, więc nie osiadają się w żyłach. Nie stanowią bariery dla krążenia krwi, tylko bezpiecznie docierają do narządów, które mają odżywić. Wątroba odpoczywa, nie wytwarzając ważnej do rozkładania tłuszczy żółci i przez to unika się częstych bólów brzucha.

Kategoria Rośliny, Słonecznik
Tagi: , , , ,

Oleander

Oleander Oleander to krzew, który zazwyczaj bardzo obficie kwitnie. Całkowicie się zadomowił i nawet suche powietrze z kaloryferów mu nie szkodzi. Jedynie wtedy słabiej kwitnie. Kwiaty oleandra mogą być pełne lub pełne. Należy on do roślin mało wymagających i bardzo dobrze rośnie w nadmorskich ogrodach. Roślina jest znana od ponad dwóch tysięcy lat. Można go formować i uzyskać w wyniku formowania drzewko o wysokości do dwóch metrów. Liście oleandra są wąskie o długości około piętnastu centymetrów. Kwiaty oleandra należą do bardzo ozdobnych. Korona kwiatu jest lejkowata a brzegi kwiatu sa powycinane. Kwitnie na różowo lub biało. Kwiaty hodowane w domach mogą kwitnąć na kolor żółty, beżowy lub czerwony. Oleander w naszych warunkach uprawiany jest w doniczkach. W okresie od kwietnia do października może przebywać w ogrodzie lub na balkonie. Jeśli jego stanowisko jest nasłonecznione i ciepłe kwitnie obficie. Odmiana o kwiatach pojedynczych kwitnie obficiej od tej o kwiatach półpełnych i pełnych. Oleander wymaga systematycznego nawadniania gdyż przesuszenie rośliny może spowodować opadanie kwiatów.

Kategoria Rośliny
Tagi: , , , ,

Bugenwilla i Lantana

Bugenwilla i Lantana Bugenwilla to krzew lub pnącze występujące na obszarach tropikalnych lub subtropikalnych Ameryki Południowej. Mamy dwadzieścia gatunków bungewilli. Kwiaty bugenwilli właściwie znajdują się miedzy kolorowymi przylistkami. Kwiaty wyglądają tak jakby były z różowego, czerwonego lub żółtego pergaminu. Aby ładnie kwitły muszą mieć stać w słońcu tak aby słońce docierało do rośliny przez co najmniej cztery godziny na dobę. Sadzi się ją do ziemi kompostowo – glinowej. Nawożenie nawozem płynnym najlepiej, co dwa dni w okresie gdy roślina intensywnie rośnie i kwitnie natomiast w okresie spoczynku rośliny się nie nawozi. Bungewillę należy przycinać na wiosnę, aby jej nadać odpowiedni kształt. Kwiat lubi również zraszanie. Zraszamy ją tylko wczesnym porankiem, gdy jeszcze nie docierają do niej promienie słoneczne. Bugenwilli nie należy nadmiernie podlewać gdyż wtedy nadmiernie wyrastają liście kosztem kwiatów. Mamy dwa podstawowe gatunki bungewilli: bungewilla gładka oraz bungewilla wspaniała. Bungewilla gładka oraz wspaniała występują w naturze w Brazylii. Lantana w swym środowisku naturalnym dorasta do trzech metrów wysokości. Roślina pochodzi z Ameryki Środkowej. Należy do gatunków trujących i wszystkie części rośliny zawierają środki toksyczne szkodliwe nie tylko dla zwierząt, ale również dla ludzi. Łodyga lantany jest pokryta kolcami. Liście ma jajowate, które po potarciu wydzielają nie przyjemny zapach a sok rośliny może podrażnić skórę. Krzew lantany kwitnie od wiosny do późnej jesieni. Kwiaty mają początkowo kolor żółty, później pomarańczowy by późną jesienią nabrać barwy czerwonej. Owoce lantany początkowo są zielone, później purpurowe a na końcu granatowoczarne. Lantana lui stanowiska jasne, widne i słoneczne. Lantana aby przetrwała zimę musi być umieszczona w miejscu gdzie temperatury spadają do około dziesięciu stopni Celsjusza. Lantana najbardziej lubi upalne lata i wtedy kwitnie bardzo obficie. Roślina może być prowadzona jako roślina okrywowa lub można z niej formować na przykład drzewka. Formowanie rozpoczynamy tuż przed jej okresem spoczynku czyli późną jesienią.

Kategoria Rośliny
Tagi: , , ,

Ogród wodny

Ogród wodny Ogród wodny a więc wszystkie oczka wodne, zbiorniki, rzeczki, strumyki i tym podobne wymagają dużo więcej pielęgnacji niż zwykłe ogrody a to dlatego, że szybciej zbierają się tam wszelkiego rodzaju osady a rośliny występujące tam z reguły są dużo wrażliwsze na otaczające warunki pogodowe i atmosferyczne. Dlatego właśnie samo przygotowywanie zbiorników na przyjęcie roślin jest bardziej pracochłonne. Kwietniowe prace w wodnych ogrodach polegają więc przede wszystkim na usunięciu pozostałości po roku poprzednim. Wszelkie przesuszone czy przegnite pędy muszą być definitywnie usunięte. Rośliny przeznaczone do tych oczek wodnych taki jak grzybienie, hiacynty wodne, lotosy w czasie zimy przechowywane są w specjalnych warunkach tak aby mogły one wrócić do zbiorników wodnych. Warto zaznaczyć, że nie można ich umieszczać w tych zbiornikach dopóki temperatura nie będzie wyrównana i nie będzie wynosiła ponad dwanaście stopni Celsjusza. Wtedy również do naszych specjalnie przygotowanych już ogrodów wodnych będziemy mogli wpuścić również wszelkiego rodzaju ryby czy też glonojady pomagające nam dodatkowo w oczyszczaniu tych zbiorników tak aby ubywało nam pracy. Jak dobrze wiadomo uprawa roślin w dużej mierze zależy od warunków pogodowych i atmosferycznych, które z kolei ściśle wiążą się z porą roku. Dlatego też ważne jest aby odpowiednio dobrać prace prowadzone do okresu, który akurat występuje tak aby cały wysiłek włożony przez nas nie poszedł na marne. Spod osłon takich jak wszelkiego rodzaju tunele, szklarnie czy inspekty zbieramy w tym miesiącu wcześniej zasadzone rośliny takie jak chociażby rzodkiewka, cebula dymka, szczypiorek a także niektóre warzywa liściowe, do których zaliczymy przede wszystkim ukolę, rzeżuchę, szpinak, sałatę listkową czy koper. Przez zimę prawdopodobnie przetrwała pietruszka naciowa dlatego też można dalej ją zbierać i wykorzystywać chociażby przy gotowaniu różnych posiłków. Jeżeli pogoda w tym miesiącu jest ładna a temperatury, które utrzymują się są wysokie i przede wszystkim temperatura ta utrzymuje się na jednym poziomie i nie ulega drastycznym zmianom to dorasta rabarbar a także szparagi. Dla miłośników różnych przypraw również ten miesiąc niesie dobre wiadomości ponieważ pod koniec kwietnia zwykle możemy cieszyć się świeżymi pędami lubczyku, estragonu czy chociażby listkami lebiody, melisy czy mięty. Można więc jednoznacznie stwierdzić iż miesiąc ten jest doskonały dla rozwoju i rozkwitu wszelkiego rodzaju roślin wykorzystywanych w gotowaniu i doprawianiu potraw dzięki czemu nabiorą one niezwykłego i orzeźwiającego smaku a cała nasza roślina będzie się nimi z pewnością zachwycała.

Kategoria Ogród
Tagi: , , , , , , ,